اینک دوباره به نیاز آمده‌ایم به سوی تو؛ به نیاز آمده‌ایم و باز نمی‌گردیم مگر ما را به نسیم نگاهی بنوازی!   نه تنها فرصتی برای لب فرو بستن، که فرصتی برای به روزگار خود نگریستن به ما داده‌ای و به خود اندیشیدن . . . ما را یاری کن تا از پس این روزها که بر ما می‌گذرد، دیگرگونه انسانی شویم شایسته‌ی پروردگاری چون تو!
 به ما سعادت آن را عطا کن که تنها برای لحظه‌ای آن‌گونه باشیم که تو دوست می‌داری . . .
در این ماه مهربانی، باران مهر بیکران خود را بر ما ببار تا از کویر دلمان شکوفه‌های بهاری بروید، 
                                  ای مهربان با دل خسته‌دلان روزگار !!!!

                                                                                         

                                                                                                   مهدیه

/ 0 نظر / 5 بازدید